 |
| lew (konkretnie lwica) |
 |
| jaguar |
 |
| pantera śnieżna |
 |
| gepard |
 |
| tygrys |
czwartek, kwietnia 03, 2014
środa, kwietnia 02, 2014
Nasi starsi kuzyni
Jak patrzę na szympansy, to nie mam wątpliwości, że Darwin miał rację.
A jeszcze bardziej utwierdzam się w tym przekonaniu patrząc na goryle :)
piątek, marca 28, 2014
Żywe Kobierce
Wybrałam się dziś na wernisaż wystawy WSA do Pałacu Pod Blachą. Piękne kostiumy studentów WSA inspirowane kobiercami wschodnimi wystawianymi w Pałacu. Zdjęcia Malwiny de Brade też piękne. Wystawa do oglądania od dziś do 4 maja.
Połów 28.03.2014
wtorek, marca 25, 2014
poniedziałek, marca 24, 2014
W poszukiwaniu moczarowej
Zewsząd dobiegają wieści, że żaby moczarowe przywdziały już niebieskie mundurki, więc zaraz po pracy pognałam nad Jeziorko. I właściwie nie wiem, czy się spóźniłam, czy było za zimno, czy płazy się wyniosły, bo spotkałam tylko jedną żabę i na dodatek miałam wątpliwość, która to - moczarowa czy trawna. Chociaż jakieś błękity na niej występują. I szpiczasty pyszczek. Czyli moczarowa.
Kiedyś nad Jeziorkiem widziałam niebieskie żaby, ale to było dawno...
Mam nadzieję, że jeszcze je kiedyś zobaczę.
Połów 24.03.2014
sobota, marca 22, 2014
poniedziałek, marca 17, 2014
piątek, marca 14, 2014
Przebiśniegi
Nie zawiodły mnie. Mimo dzików i saren szalejących nad Jeziorkiem :)
Połów 9-10.03.2014
czwartek, marca 13, 2014
środa, marca 12, 2014
poniedziałek, marca 10, 2014
niedziela, marca 09, 2014
Splash!
Płynął sobie spokojnie brzegiem Wisły. Nie miał szansy nas zobaczyć. Nagle jak nie machnie ogoniskiem! Wielki plusk i tyle z bobra zostało...
Połów 9.03.2014
sobota, marca 08, 2014
We mgle II
Świat między brzaskiem a tarczą słoneczną na przedwiośniu jest tajemniczy. Z mgły i mroku dobiegają głosy niewidzialnych ptaków, zaniepokojonych obecnością obcych. Po niebie przemykają cienie, a łopot skrzydeł wydaje się bardziej namacalny.
A później pojawia się pomarańczowa kula, którą bezkarnie i bez filtra można utrwalać na cyfrowej matrycy albo filmie.
Wstaje dzień.
Następnego dnia skoroświtem słońce pojawiło się w całej okazałości i nagle nieoczekiwanie podniosły się mgły. Świat skurczył się do pięciu metrów w cztery strony świata. Idziemy jakby groblą, bo tylko ten fragment świata widać. Z obu stron podejrzewamy wodę, bo co i rusz podrywają się kaczki. Szlak znaczą wierzby. Mgły znikają i w końcu widać rozlewiska na łąkach i wieżę kościoła w pobliskiej wsi. Oraz pana fotografa w siatce maskującej przytulonego do wierzby. Nie miałam serca go utwalić :)
Na końcu drogi drzewo. W odbiciu.
Połów 1-2.03.2014
Subskrybuj:
Posty (Atom)