Pod lodem

Trzciny

Zimowe pączki

Połów 26.01.07

Wojnowskie impresje - niebne zjawiska

Zachód słońca nad Nidzkiem (w białe dnie ;)

Promienie życia

Grudniowa tęcza

Księżyc nad kalenicą

Połów 31.12.2006/1.01.2007

Wojnowskie impresje - po północy

Zdjęcia robione tuż po północy na przełomie 2006/2007

Wojnowskie impresje - okoliczności przyrody

Połów 31.12.2006

Wojnowskie impresje - w obejściu

Połów 1.01.2007

Wojnowskie impresje - cerkiew

Połów 31.12.2006

Z drogi - uciekające drzewa

Prawdę mówiąc chciałam uwiecznić chmury na horyzoncie. Z pozycji pasażera wyglądały jak masyw górski, aczkolwiek od wysokich gór byliśmy baaaaaardzo daleko. A wyszło jak wyszło. Połów 1.01.2007

W siną dal

drogi i bezdroża Warszawy

tak wygląda początek grudnia, a właściwie to już prawie połowa

takie i im podobne ptaszki budzą mnie co rano

Połów 11 grudnia 2006.

Grudniowy popołudniowy

Wierzba straciła wszystkie liście

Na brzozie zostało jeszcze kilka, ale już przygotowana do wiosny

No, może zostało jeszcze kilka na innej wierzbie

Księżyc przedzierał się przez gęstwinę

A na koniec światło-dmuchawiec

Połów dzisiejszy, 3 grudnia 2006.

Trzy wersje

Trzy wersje tego samego kwiatka :)

Jesienność

Zapraszam na jesienny spacer. Połów 28.10.2006.

Droga na Kahlenberg

Winnice na zboczach

W tej mgle na horyzoncie majaczy Wiedeń

A tu wieża kościoła, gdzie Sobieski brał udział we mszy przed bitwą z Turkami. Na pierwszym planie hotel. Ponoć z drugiej strony wygląda to lepiej, bo kościół widać w całości.

Piękne słoneczne niedzielne popołudnie. To co? Chyba musisz zobaczyć Kahlenberg. Muszę w końcu. Podjedziemy tam na górę czy pójdziemy na nogach? Pójdziemy. Na wzgórze wspinamy się najpierw asfaltową dróżką wśród winnic, a później po milionach schodków. W połowie schodków nie mogę złapać oddechu, jestem zupełnie mokra i już nie jestem pewna, czy w ogóle chcę na ten Kahlenberg. Przez całą drogę marudzę, że współczuję tym wszystkim żołnierzom Sobieskiego, którzy w pełnym rynsztunku tak się wspinali. Oni konno - prostuje mój towarzysz. Kto konno, ten konno - odpowiadam. W efekcie zatrzymujemy się w połowie drogi, skąd widać wzgórze (patrząc do góry) i panoramę Wiednia (patrząc w dół). Częstujemy się winogronami prosto z krzaka. Sama płynna słodycz. Dobre wino będzie :) A dłonie aż się kleją od glukozy. Dobrze, że w samochodzie jest woda.
Połów 22.10.2006, Wiedeń.